على عليه السلام به عرض مبارك مىرساند : اين‌جانب به اقتضاى شغل موظفى خودم كه بهداشت‌يار بهدارى هستم ، صبح‌ها بعد از نماز از وطن خارج و تا حدودى دور تر از شهر بايد بروم كه شرعاً حد ترخص مىباشد و بعد از ظهر شرعى مجدداً به وطنم بر مىگردم كه تقريباً قرار است سال‌هاى سال بدين نحو به خدمت ادامه دهم . استدعا دارم حكم شارع مقدس اسلام را در اين خصوص كه آيا نماز را بايد قصر و روزه نگيرم و يا بالعكس ، ذيلًا مرقوم فرمايند . بسمه تعالى ، اگر از وطن شما تا محل كارتان 5 / 22 كيلومتر يا بيشتر باشد ، حكم مسافر پيدا مىكنيد كه در غير وطن بايد نماز را شكسته بخوانيد و نمىتوانيد روزه بگيريد ، مگر قبل از ظهر به وطن برسيد و افطار نكرده باشيد . [ سؤال 2544 ] 1224772 بسمه تعالى حضور محترم رهبر انقلاب جمهورى اسلامى و مرجع عالىقدر اين‌جانب ارتشى هستم و هر سه الى چهار سال يك‌بار منتقل مىشوم و وطن اصلى من مشهد مىباشد و چون مشهد پايگاه نيروى هوايى عملياتى ندارد ، در اين صورت تمام سى سال خدمتم را بايستى خارج از وطن بمانم و از مشهد هم اعراض نكردم . پيشنماز قبلى پايگاه يكم گفتند كه چون خانه‌ات در كرج هست و آن‌را خريدى و ملك تو است ، در كرج نمازت درست و در تهران شكسته است . طبق فتواى شما من الآن حدود چهار سال است كه همهء روزه‌ها را گرفته و نمازم را درست خواندم . ولى چند روز پيش يك امام جماعت جديد براى پايگاه ما آمد و ايشان عنوان كردند : من راجع به اين موضوع ، به دفتر امام رفتم و ايشان گفتند : چون افرادى مثل من نتوانسته‌ايم در كرج قصد ده روز بكنيم و تا ده روز اول اصلًا از محله مسكونى خارج نشويم - چون هر روز مسير تهران كرج را طى كرده‌ام - تمام نمازها را بايستى دوباره